W obecnej sytuacji wielu z nas doświadcza różnych, trudnych emocji. Jedną z nich jest lęk, który pojawia się jako naturalna reakcja organizmu na zagrożenie związane z chorobą naszą i bliskich. I chociaż lęk jest postrzegany jako coś destruktywnego i negatywnego, to jak podkreśla dr Ewa Pragłowska (doktor nauk humanistycznych, specjalista psychologii klinicznej, psychoterapeuta i superwizor psychoterapii), jest też ,,emocją życiodajną”, która wbrew pozorom ma działanie konstruktywne, ponieważ sprawia, że podejmujemy racjonalne decyzje i strategie, które mają za zadanie nas ochronić, np. pozostajemy w domu, stosujemy się do zaleceń by uniknąć zarażenia. Z drugiej strony, naturalnym jest również, że nasz organizm stara się wrócić do stanu względnej równowagi, ponieważ przedłużający się stres może niekorzystnie wpływać m.in. na poziom kortyzolu, który w przypadku utrzymującego się wysokiego stężenia, osłabia nasz system immunologiczny. Wiele osób poszukuje dlatego odpowiedzi jak zniwelować lęk, który jest odczuwany jako silnie nieprzyjemna emocja, zwłaszcza jeśli towarzyszą mu inne dodatkowe emocje jak smutek (np. z powodu przedłużającej się izolacji i niemożności spędzania czasu z osobami bliskimi), tęsknota (za dawnymi aktywnościami, rodziną), złość czy niepokój o przyszłość (np. o pracę). To wszystko sprawia, że chcemy jak najdalej odsunąć od siebie przykre uczucia. O ile nie jest możliwe by w sposób świadomy odciąć się od naszych emocji (i nawet nie byłoby to w dłuższej perspektywie korzystne) to można próbować nieco ,,oswoić” odczuwane emocje i obniżyć poziom doświadczanego lęku. Poniżej przedstawiamy propozycje, które mogą w tym pomóc.

  1. Stosuj się do zaleceń i procedur (mycie rąk, zachowywanie odstępów od innych osób, pozostanie w domu itp.). Wpływa to pozytywnie na odczuwane poczucie kontroli. Warto take uznać, że obecna sytuacja, pozostanie w domu, nie jest przymusem lecz naszą decyzją, którą świadomie i dojrzale podejmujemy by zwiększyć swoje szanse na zdrowie. Taka postawa daje nam poczucie wpływu na swoje życie a jest to coś czego jako ludzie niezmiennie potrzebujemy.
  2. Ukierunkuj myśli. To w jaki sposób myślimy wpływa na nasze emocje. Jeśli w dużej mierze zamartwiamy się tym co będzie, narasta również lęk. Warto myśleć o tym, na co mamy realnie wpływ, a w sytuacji kiedy mimowolnie skupiamy się wokół zmartwień, można spróbować przerzucić uwagę na aktywności poznawcze, które zatrzymają naszą gonitwę myśli i pozwolą złapać równowagę.
  3. Nazwij odczuwane emocje. Choć wydaje się to banalne, to nazwanie emocji, pozwala je trochę uporządkować, zaakceptować.
  4. Zaplanuj sobie dzień. Nadmiar nieustrukturalizowanego czasu wbrew pozorom nie wpływa korzystnie na nasze samopoczucie, daje również przestrzeń na zamartwianie się. Lepiej funkcjonujemy gdy dzień przebiega według ustalonego rytmu aktywności i odpoczynku. Warto zatem zaplanować sobie czas spędzany w domu i stworzyć harmonogram aktywności (na pracę, posiłek, czy czas wolny).
  5. Zorganizuj odpowiednio czas wolny. Przedłużająca się izolacja może być dla wielu uciążliwa i wywoływać poczucie frustracji. Szczególnie może być to trudne dla dzieci, które potrzebują dużo aktywności, ruchu i kontaktów z rówieśnikami. Należy pamiętać, że dzieci modelują swoje zachowanie na podstawie obserwacji dorosłych. To jak my będziemy podchodzić do kwestii organizacji wolnego czasu, będzie miało również wpływ na dzieci.
    Warto zatem poświęcić czas na aktywności, na które do tej pory nie miało się przestrzeni (np. nauka gry na gitarze, pieczenie chleba, czytanie książek, obejrzenie filmu na który miało się od dawna ochotę itp.). Pokażmy nasz entuzjazm dziecim, które widząc naszą postawę również mogą chętniej podejmować się różnych aktywności. Wykorzystajmy ten czas na wspólne granie, zacieśnianie więzi, uczenie się na nowo siebie nawzajem.
  6. Poświęć tylko określony wycinek czasu na oglądanie i słuchanie informacji. Przeglądaj informacje o wyznaczonej porze dnia. Korzystaj wówczas z rzetelnych i sprawdzonych źródeł. Nie skupiaj się przy tym na szukaniu tylko informacji negatywnych ale czytaj również te pozytywne.
  7. Wyznacz sobie czas na zamartwianie - jest to próba kontroli, zamknięcia naszych obaw w określonych ramach czasowych.: np. między 15 a 16:00. Paradoksalnie przy takim założeniu, w pozostałym czasie nasz niepokój może się osłabić.
  8. Korzystaj z technik obniżających napięcie. Jako że ciało jest nośnikiem emocji, warto skorzystać z metod, które to napięcie mogą zredukować. Pomocne mogą okazać się techniki oddechowe, relaksacyjne, czy też wizualizacja.
  9. Rozmawiaj z bliskimi. Obecna sytuacja niesie za sobą wiele rozterek i trudnych sytuacji życiowych związanych z rozłąką, utratą pracy. Jednym z lepszych regulatorów naszych emocji w takich momentach, jest kontakt i rozmowa z drugą osobą. Poczucie bliskości, wsparcia emocjonalnego jest bardzo ważnym aspektem w radzeniu sobie z odczuwanym napięciem i lękiem. Warto mieć przy tym na uwadze, że nie sama fizyczna bliskość i dostępność jest najważniejsza ale relacja emocjonalna. Obecna technologia daje wiele możliwości na komunikowanie się z osobami, które dzieli odległość geograficzna. Warto dlatego dzwonić do znajomych, rodziny, czy do starszych osób. Często starsze osoby potrzebują usłyszenia komunikatu, że są dla nas ważni i potrzebni.
  10. Nie rezygnuj ze wsparcia psychologicznego/psychoterapeutycznego. Aktualnie wiele placówek, terapeutów udziela konsultacji online. Jest to szczególnie ważne dla osób, które są już w procesie terapeutycznym. Jednak także, dla tych którzy czują, że jest to właśnie ten moment by sobie pomóc. Warto podążyć za tym uczuciem.

Pamiętajmy, że to jak poradzimy sobie z lękiem, będzie miało przełożenie również na naszych bliskich. Nie bez powodu mówi się, że emocje bywają zaraźliwe. Dotyczy to szczególnie dzieci, którym w dużej mierze udziela się nastrój rodzica. Jeśli dziecko będzie widziało, że stosuje on konstruktywne mechanizmy radzenia sobie z lękiem, to równolegle jemu również będzie łatwiej korzystać z tych zasobów, które w sobie ma.

Pamiętajmy jednak, że nie musimy udawać przed bliskimi, że nie jest nam trudno. Realna sytuacja, w której się znaleźliśmy jest wyjątkowa i bardzo obciążająca. Uznanie jej powagi i nazwanie rzeczy po imieniu paradoksalnie pomoże nam i naszym bliskim pomóc poradzić sobie z nią a przynajmniej w lepszy sposób zrozumieć nasze reakcje. Rozmowa i zmierzenie się z lękiem jest dużo ważniejsza niż powiedzenie “nie martw się”, “ nie bój się”. Warto skonfrontować się z tym czego się boimy a tym samym urealnić sytuację.

Warto jeszcze zaznaczyć, że przebywając w kwarantannie, z daleka od naszego wcześniejszego życia, w pewien sposób zatraca nam się perspektywa czasowa. Możemy mieć poczucie, że to co “tu i teraz” będzie trwało już zawsze, gubimy perspektywę przyszłości. Niezmiernie ważne wydaje się by wybrzmiało zdanie powiedziane przez dr Ewę Pragłowską: “Teraz zostaliśmy pozbawieni części naszego życia, naszej codzienności. Jest to bardzo trudne, jednak jest to po to abyśmy później mogli to życie mieć. Abyśmy mogli się nim cieszyć i bezpiecznie z niego korzystać. Ten stan, który jest teraz jest tylko chwilą”.


Karolina Muszyńska - psycholog
Anna Zdolska-Wawrzkiewicz - psycholog

naukawdomu newsNagłe zamknięcie szkół to prawdziwa rewolucja dla całej rodziny. Pierwsze dni to wysiłek związany z nową organizacją  i stopniowym przyzwyczajaniem się do rzeczywistości, jaka wszystkich nas zastała. Z czasem może pojawić się pytanie, jak adekwatnie zachęcać dziecko, by nauka nie była tylko przykrym obowiązkiem lecz ciekawą przygodą. 

Równocześnie w sytuacji zawieszenia podstawowych aktywności (braku lekcji  w szkole, dodatkowych zajęć, możliwości kontaktu z rówieśnikami, ograniczonej możliwości przebywania poza domem) nasze dzieci spędzają coraz więcej czasu w sieci. Dla osoby dorosłej Internet to przede wszystkim źródło informacji lub narzędzie pracy. Dla dzieci i nastolatków ma on dużo większe znaczenie. Nie jest to tylko medium dostarczające wiedzę i rozrywkę. Internet jest miejscem, w którym rozgrywa się część jego życia społecznego, gdzie kreuje swój wizerunek i obserwuje innych. A treści i osoby popularne w sieci coraz częściej wpływają na postawy  i zachowania dzieci. Ważne, aby osoby dorosłe były w kontakcie ze swoim dzieckiem interesując się również jego aktywnością w wirtualnym świecie.

Co może być pomocne w nauce w domu?

W zależności od etapu rozwojowego  i poziomu edukacji, na którym uczeń się znajduje, potrzebne jest wypracowanie innego systemu motywacji. Maluchy bardziej potrzebują pomocy dorosłego, towarzyszenia  i realnej obecności rodzica. Z kolei nastolatek, mający większe doświadczenie w “świecie edukacji” być może jest w stanie pracować bardziej samodzielnie, motywować się do wykonania zadań. Należy pamiętać jednak, że jedna i druga grupa, szczególnie bez struktury, którą daje szkoła, jest bardzo podatna na rozproszenie, “zajęcie się czymś innym”.

Na początkowym etapie edukacji

  • Życzliwa obecność rodzica - warto pamiętać, że młodsze dziecko często potrzebuje realnej obecności dorosłego. Rodzic ma być jednak wsparciem, pomocą w znalezieniu rozwiązania, a nie kimś kto wyręczy dziecko.
  • Wprowadzanie elementu zabawy do edukacji - zastanówmy się, w jaki sposób niektóre treści przekazać dziecku wykorzystując element zabawy.
  • Aby urozmaicić pracę można wykorzystywać podczas nauki w domu mnemotechniki (skojarzenia, wyobrażenia, rysowanie map myśli, robienie twórczych notatek, podkreślenia, metoda pięciu zakładek, rymy itp.).
  • Rozłożenie zajęć według indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka - w sytuacji nauki w domu pomocne może być ustalenie planu dnia. Pomaga to uporządkować zadania, stwarza przewidywalną sytuację.
  • Przerwy na zabawę, aktywność ruchową - szczególnie młodsze dzieci niezmiernie potrzebują przerw i ruchu podczas dnia.
  • Wprowadzenie zasady “najpierw obowiązki następnie przyjemność”.
  • Jednoczesne zaopiekowanie się emocjonalnością dziecka - rozmowa o zaistniałej nietypowej sytuacji pomoże obniżyć emocjonalne napięcie, które negatywnie wpływa na naukę.

Uczący się nastolatek

  • Nastolatek ma już wypracowany własny rytm, w którym uczył się do tej pory. Oczekiwanie nagłej zmiany jego postawy, może skończyć się jedynie frustracją dla wszystkich. Warto raczej zastanowić się, jak wygląda jego styl pracy i co należy aktualnie zmodyfikować. 
  • Wywieranie presji na młodym człowieku najczęściej przynosi zupełnie odwrotny efekt. Warto nawiązać dialog i uświadamiać, że prędzej czy później wróci do szkoły, a im będzie miał mniej zaległości, tym ten powrót będzie łatwiejszy. Ufajmy naszym dzieciom, wierzmy im, bo one też nie chcą wrócić do rzeczywistości, która będzie bardzo trudna.
  • Zajęcia szkolne odbywają się rano. Aktualnie uczniowie mają przywilej dopasowania pory pracy do ich preferencji i okresu największej efektywności. Warto to wykorzystać. Poczucie sprawczości wpływa korzystnie na zaangażowanie.
  • Z racji zawieszenia wielu innych aktywności, młodzież ma więcej czasu na odpoczynek i regenerację. Zdrowy i rozsądny odpoczynek z pewnością, będzie wspomagał gotowość do pracy.
  • Uczniowie, którzy mieli do tej pory trudność z systematycznością, teraz szczególnie będą potrzebowali planowania swojej pracy. Owszem, jest to dodatkowy wysiłek, który często uważamy za zbędny. Jednak rozpisanie na kartce (w rozmiarze A4 lub większym), zadanej pracy w formie pojedynczych zadań do wykonania będzie bardzo pomocne. Przede wszystkim pozwala pozbyć się wrażenia, że “tego jest tak dużo”, bo mamy przed sobą konkrety do wykonania. Ponadto pozwala widzieć na bieżąco kolejne kroki i postępy, co jest dodatkowo nagradzające. 
  • Sama postawa rodzica może być wspierająca w samodzielnym działaniu, bądź odwrotnie - utwierdzać dziecko w jego przekonaniu o niezdolności do radzenia sobie z obowiązkami. Zamiast wyręczania lub dawania gotowych rozwiązań lepiej jest nakierowywać, udzielać wyjaśnień, wskazywać źródło, z którego dziecko może skorzystać.
  • Obecna sytuacja, w której wszyscy się znaleźliśmy przynosi mnóstwo obaw i niepewności. Dla niektórych osób jest bodźcem do wzmożonej pracy, która skutecznie znieczula i chroni przed przeżywaniem nieprzyjemnych uczuć. Jednak część osób pod wpływem dużego lęku ma ogromne trudności z koncentracją uwagi i zrobieniem czegoś konstruktywnego. Będzie raczej starała się za wszelką cenę rozproszyć swoją uwagę, np. poprzez bezwiedne przeglądanie treści w Internecie. Dlatego tak ważne jest zadbanie o sferę emocji. Zniechęcony i przemęczony rodzic, również nie będzie w stanie przekonać nastolataka, że nauka w domu jest ważna i należy do tego podejść z właściwą powagą i odpowiednią motywacją. Pielęgnujmy relację z naszymi dziećmi, bo to my jesteśmy teraz dla siebie największym źródłem wsparcia i optymizmu. Dobry humor i miło spędzone chwile są nieocenione w obecnym czasie.

Bezpieczeństwo w internecie

Młodsze dziecko

Nieodpowiedzialne udostępnianie dzieciom urządzeń elektronicznych może nieść wiele zagrożeń. Pamiętajmy jednak, że korzystanie przez dzieci od 3 roku życia z urządzeń mobilnych może też mieć pozytywny wpływ na ich rozwój poznawczy, społeczny, emocjonalny i moralny.

  • W sytuacji braku zajęć szkolnych i kontaktów z rówieśnikami Internet daje możliwość podtrzymania relacji rówieśniczych. Warto zachęcać dzieci do budowania i utrzymywania interakcji rówieśniczych oraz interakcji z osobami dorosłymi (np. z innymi członkami rodziny).
  • Korzystanie z Internetu przez dorosłych jest naturalnym wzorem dla dzieci posługiwania się narzędziami multimedialnymi. Warto, nawet w przypadku pracy zdalnej, wyznaczyć czas na pracę (jeśli to możliwe również stałe miejsce) tak, aby w wolnym czasie ograniczyć korzystanie z komputera do minimum. Warto prezentować dzieciom pozytywne wzorce i uczyć je ważnych wartości społecznych.
  • Interesujmy się tym, co nasze dzieci robią w Internecie. Nie oznacza to, że mamy być ekspertem we wszystkich aplikacjach i znać najnowsze internetowy trendy. Ważna jest sama nasza uważność na to, jak dziecko spędza czas w sieci. Warto pytać co ogląda na YouTube, z jakich portali społecznościowych korzysta, w co gra. Pytajmy z zaciekawieniem, a nie z intencją kontroli. Starajmy się, aby nie były to tylko incydentalne rozmowy.
  • Tłumaczmy dzieciom, co się dzieje na ekranie urządzenia, a także wskazujmy związek między treściami obecnymi w mediach a rzeczywistością.
  • Nie używajmy urządzeń mobilnych do motywowania dzieci (np. wykonywania jakichś zadań).
  • Proponujmy dzieciom wspólny czas bez komputera. Jeśli w obecnej sytuacji nie jest to możliwe na co dzień, to może weekend powinien być czasem bez Internetu.
  • Część rodzin wprowadza stałe zasady korzystania z urządzeń ekranowych. Takie reguły powinny obejmować wszystkie osoby w rodzinie, w tym dorosłych. Dzieci bowiem uczą się o wiele lepiej, obserwując to, co robią rodzice, niż tylko słuchając wydanych przez nich dyspozycji i nakazów.

Nastolatek

Technologia cyfrowa sprawiła, że dzięki urządzeniom mobilnym każdy nastolatek posiadający smartfon jest zalogowany stale do sieci. W Internecie nastolatki dyskutują, utrzymują relacje z bliższymi i dalszymi znajomymi, robią zakupy, uczą się, uczestniczą w wideo lekcjach, wyrażają siebie. Te często atrakcyjne i wartościowe możliwości spędzania czasu mogą jednak pochłaniać go zbyt wiele, sprawiając, że zamiast być dopełnieniem aktywności, zaczynają w życiu nastolatka dominować.

  • Staraj się towarzyszyć nastolatkom w odkrywaniu bogactwa Internetu i rozmawiaj z nimi o ich zainteresowaniach. Jeśli dzieci będą wiedzieć, że rodzice interesują się ich aktywnością online, wówczas chętniej w trudnej sytuacji zwrócą się do dorosłych o pomoc.
  • Ucz nastolatka krytycznego podejścia do informacji. Dyskutuj o treściach, które są prezentowane online, podkreślając, że nie każda wiadomość przeczytana w sieci jest prawdziwa. Internet jest kopalnią wiedzy, a niestety często też przestrzenią niesprawdzonych i potencjalnie szkodliwych doniesień i porad, w której każdy może przedstawić się jako ekspert oferujący najlepsze rozwiązanie problemu. Porozmawiaj z dzieckiem o sposobach weryfikacji wiedzy pozyskiwanej online.
  • Naucz dziecko korzystać z narzędzi służących do weryfikacji informacji znalezionych w Internecie, np. zdjęć (odwrotne wyszukiwanie przez Images.google.com lub Tineye.com).
  • Zaoferuj dziecku wsparcie i powiedz, żeby zawsze informowało Cię, jeśli jakaś obca osoba będzie poruszała tematy związane z seksualnością lub inne, które je zaniepokoją.
  • Internetowa twórczość to duże wyzwanie – zanim dziecko założy bloga czy kanał tematyczny w sieci, omów z nim wszystkie potencjalne zagrożenia oraz sprawdź, czy jest gotowe na publiczną aktywność.
  • W rozmowach z nastolatkiem warto poruszyć kwestię wprowadzania danych (np. e-mail, login, hasło, PIN czy kod z tokena), odruchowego otwierania łączy przesyłanych pocztą czy komunikatorami.
  • Postaraj się wspólnie z dzieckiem znaleźć pomost między czasem spędzanym w świecie wirtualnym a rzeczywistym. Angażuj je w ten sposób, aby bycie offline przynosiło mu radość, tzw. JOMO (ang. joy of missing out). Zaproponuj offline challenge (cyfrowy detoks), który polega na odłączeniu się od wirtualnej rzeczywistości na minimum 48 godzin (może czas weekendu?).

 

Anna Zdolska-Wawrzkiewicz
Katarzyna Topór
Artur Lewandowski
Jakub Zieliński

 

ksztalcenie na odleglosc

 

W obecnej sytuacji zarówno nauczyciele, jak i uczniowie i ich rodzice stają przed zupełnie nowym wyzwaniem. Z jednej strony zależy im na utrzymaniu ciągłości w znanej sobie bezpiecznej rzeczywistości. Z drugiej, ważne jest zdobywanie nowych wiadomości, rozwój poznawczy, realizacja podstawy programowej. W tej nowej dla wszystkich sytuacji, musimy zweryfikować, zmienić i dostosować zarówno metody przekazywania wiedzy i sprawdzania jej przyrostu, jak również sposoby na samodzielną naukę ucznia w domu. Dla rodziców, często również pracujących zdalnie, sytuacja staje się dodatkowo trudna. Wiele osób nie może skorzystać ze wsparcia dziadków, ponieważ seniorzy są grupą, którą należy szczególnie chronić w tym trudnym czasie. Rodzice muszą więc realizować swoje obowiązki zawodowe, jednocześnie wspomagając swoje dzieci w uczeniu się. Poniżej kilka zebranych wskazówek, jak zorganizować domową naukę w najbliższym czasie.

 

 

1. Bądźmy w kontakcie

W edukacji w domu ważne jest pozostanie uczniów w kontakcie z kolegami i koleżankami z klasy. Pozwoli to złagodzić poczucie izolacji. Wiele klas posiada na komunikatorach grupy klasowe. Warto w tej sytuacji, aby była to strefa nie tylko dotycząca rozmów o nauce, ale też towarzyskich kontaktów, które są niezwykle istotnym elementem szkolnego życia. Warto zadbać o przypomnienie zasad kontaktów na grupach (wiele klas wypracowało swój własny zbiór zasad), aby każdy z uczniów czuł się dobrze korzystając z tej formy kontaktu. Zazwyczaj ograniczany i kontrolowany przez dorosłych sposób komunikowania się uczniów między sobą, czyli komunikatory typu Messenger czy WhatsApp, aktualnie jest dla nich główną płaszczyzną kontaktu między sobą. Warto więc w domu ustalić nowe zasady obowiązujące w tym czasie np. ustalenie czasu na korzystanie z urządzeń mobilnych w celach „towarzyskich”, przypomnienie o zasadach tzw. netykiety, aby kontakt był dla uczniów przyjemny i wspierający, a nie zawierał hejtu, słów niecenzuralnych itp.

2. Dbajmy o równowagę - pracujmy rozsądnie

Podejdźmy ze zrozumieniem i umiarem do proponowania zadań do wykonania w domu. Istotne jest zrównoważone dobieranie zadań, kart pracy, najlepiej w porozumieniu z innymi nauczycielami, aby zapobiec przeładowaniu ucznia zadaniami do wykonania. Proponujmy zadania, aktywności, które są dostosowane do możliwości i potrzeb dziecka, aby było w stanie wykonać je samodzielnie. Rodzice pracując zdalnie z domu nie zawsze będą mieć możliwość poświęcenia dziecku podczas nauki w domu takiej ilości czasu, jak nauczyciel tłumacząc dane zagadnienie na lekcji w szkole. Angażujące i inspirujące zadania dostosowane do możliwości dziecka pozwolą uczniowi w wartościowy sposób spędzić czas, a rodzicom ułatwią wykonywanie pracy zdalnej. Bieżąca sytuacja jest dla wszystkich trudna i stresująca, więc warto zadbać o równowagę, aby nauka w domu nie stała się dodatkowym źródłem stresu, a była wsparciem dla uczniów i rodziców w tej trudnej sytuacji.

3. Nie rezygnujmy z aktywności ruchowej

Istotne jest aktualnie takie planowanie dnia, żeby zapobiec narastającej frustracji i nerwowości. Dzieci dotychczas uczestniczyły w wielu zajęciach dodatkowych, treningach sportowych, różnych aktywnościach, które w naturalny sposób zajmowały czas, ale też pozwalały na rozładowanie napięcia, stresu, dostarczały przyjemności i satysfakcji. Wielu rodziców również korzystało z takich aktywności. Obecnie ciągłe przebywanie w domu może być frustrujące i trudne. Oczywiście jest to okazja do wspólnych gier planszowych, rozmów itp., czyli zadbania o relacje między sobą, natomiast istotne jest również, żeby uwzględnić aspekt koniecznej aktywności ruchowej, znaleźć czas na spacer z dala od ludzi (np. w lesie), a nawet do ćwiczeń fizycznych realizowanych w domu. Można w tym celu skorzystać z oferowanych przez instruktorów treningów online.

4. Czas wolny

Warto korzystać z różnego rodzaju form aktywizowania dzieci, np. w postaci form plastycznych, aktywności znajdujących się w obrębie zainteresowań dziecka (jeśli dziecko interesuje się np. piłką nożną, może poszukać ciekawostek i dodatkowych informacji o ulubionych piłkarzach). Wiele opracowań dostępnych w internecie, zawiera dużo ciekawych propozycji zabaw, które poprzez pryzmat nowości mogą dla dziecka okazać się interesujące i wciągające. Pamiętajmy, że zabawy, oprócz tego że mają wiele walorów społeczno-emocjonalnych czy edukacyjnych, potrafią być również okazją do zacieśniania więzi z rodzicem i pozytywnie wpływają na obniżenie napięcia.

5. Dbanie o relację nauczyciel-uczeń

Dla nauczycieli istotnym wyzwaniem aktualnie, jest po pierwsze sięgnięcie w szerszym zakresie do interaktywnych, internetowych sposobów nauki i kontaktu, ale także sposobów sprawdzenia przyrostu wiedzy. Warto jednak przede wszystkim dbać teraz o nawiązanie kontaktu między nauczycielem a uczniami, zachowanie relacji, udzielenie wsparcia, żeby kontakt nie ograniczał się tylko do przekazywania zadań do wykonania, podania stron do zrobienia w ćwiczeniach. Uczniowie doświadczają obecnie większego stresu, sytuacja w kraju jest trudna i nieprzewidywalna, to budzi niepokój. Należy aktualnie dbać o kondycję psychofizyczną, emocje, zapewnić wsparcie. Wzajemne zrozumienie na pewno zwiększy poczucie stabilności i bezpieczeństwa.

6. Bezpieczeństwo i higiena pracy ucznia

Mając na uwadze, że obecne kształcenie odbywa się w głównej mierze za pośrednictwem internetu, warto pamiętać również o tym, by nauka przebiegała w sposób bezpieczny i z zachowaniem odpowiedniej higieny pracy. Zwłaszcza teraz, kiedy dzieci więcej czasu spędzają przed ekranami monitorów. Na co więc należy zwrócić szczególną uwagę?

  • Odpowiednie oświetlenie - zadbajmy, aby oświetlenie było rozproszone. Najzdrowsze jest oczywiście naturalne światło dzienne, natomiast wieczorem zaleca się, by włączyć górne oświetlenie i ewentualnie dodatkowo lampkę biurkową.
  • Rozsądny czas korzystania z komputera - przy pracy komputerowej i wykonywaniu ćwiczeń na różnego rodzaju platformach edukacyjnych, należy uwzględnić przerwy w nauce. Dłuższe siedzenie przed urządzeniami (zwłaszcza przy małych ekranach) może powodować skurcze akomodacyjne oka. Stąd dla prawidłowej higieny oczu i zdrowia kręgosłupa (zwłaszcza gdy laptop w rezultacie ląduje na kolanach lub dziecko korzysta z tabletu leżąc na kanapie) jest robienie przerywników np. w postaci aktywności ruchowych lub wykonywania innych zadań, które nie wymagają korzystania z komputera.
  • Dodatkowa czujność - bądźmy uważni na to, z jakich stron korzysta dziecko. Czasem na niektórych stronach mogą pojawiać się nieadekwatne treści. Warto również podejmować z dzieckiem tematy dotyczące niebezpieczeństw w sieci i rozmawiać o tym, na co powinno szczególnie uważać.

7. Planujmy dzień, ustalmy harmonogram

Istotne jest, aby w celu zadbania o właściwe proporcje czasu spędzanego na poszczególnych aktywnościach, ale także zachowania potrzebnej codziennej rutyny, zaplanować dzień ustalając stałe godziny na naukę, odpoczynek, relacje koleżeńskie, ruch i aktywność. Organizując pracę i naukę w domu pamiętajmy, że pewien ustalony harmonogram ma służyć nam, a nie my harmonogramowi. Dostosujmy rytm nauki do sytuacji i potrzeb naszej rodziny. Warto jednak wypracować pewne stałe nawyki, które pozwolą mimo realizacji nauki w domu oddzielić ją od czasu wolnego.Taki uporządkowany plan dnia pomoże zachować właściwą higienę pracy umysłowej, pozytywnie wpłynie na nastrój, poczucie bezpieczeństwa i przewidywalności. Starajmy się traktować posiłki jako czas przerwy od nauki i pracy. Warto przed rozpoczęciem nauki przygotować sobie przeznaczone do tego miejsce, ale warto do tej kwestii podchodzić elastycznie, jeśli w danym momencie, czy przy konkretnym zadaniu dziecko będzie wolało uczyć się np. leżąc na dywanie lub siedząc na balkonie. Warto uczyć się z przerwami, zmieniać rodzaje aktywności oraz ustalić porę, kiedy kończymy naukę i pracę.

8. Wzajemne zrozumienie i współpraca

Nauczyciele obecnie odczuwają często presję związaną z oczekiwaniami wobec ich pracy, efektów itp. Sami często pracując z domu, opiekują się równocześnie swoimi dziećmi. Jednocześnie chcą, aby ich uczniowie, z którymi są zżyci, o których dbają, których wyniki nie są im obojętne, czuli się w tym trudnym czasie dobrze i bezpiecznie, a także otrzymali konieczną wiedzę. Taka sytuacja rodzi napięcie i stres, który zdecydowanie nie sprzyja efektywnej pracy. Szczególnie ważne jest teraz, żeby wszyscy wykazali się zrozumieniem sytuacji i życzliwością. Wtedy zamiast oczekiwań wobec siebie nawzajem pojawi się współpraca, wzajemne wsparcie, konstruktywna wymiana spostrzeżeń, co pozwoli wszystkim przetrwać ten trudny czas z poczuciem, że nie był to edukacyjnie czas zmarnowany, ale też nie będący źródłem dodatkowych napięć i frustracji.

Opracowanie psycholodzy PPP „Osiek”: Karolina Muszyńska, Agnieszka Gurzyńska-Ellwart, Agnieszka Wiankowska

ISGlutyW lutym wróciliśmy do szkoły pełni energii. Czeka nasz kolejny, fascynujący semestr. Wszyscy przygotowujemy się do upragnionej już wiosny. Rozmawiamy o tych wszystkich nowościach i nadziejach zarówno indywidualnie jak i na warsztatach.

 

 

 

 

 

 

Anna Zdolska-Wawrzkiewicz

ISGgrudzieńW grudniu w starszych klasach odbyły się warsztaty dla dziewcząt dotyczące kobiecości i dojrzewania. Wspólnie zmierzyliśmy się z tym nie łatwy, a tak ważnym tematem. Towarzyszyła nam i zaduma i śmiech, co więcej udało z optymizmem spojrzeć na cały proces.

 

 

 

 

 

Anna Zdolska-Wawrzkiewicz