Kwiecień, to dla uczniów klasy 9 MISG najbardziej stresujący miesiąc roku szkolnego – czas egzaminów gimnazjalnych. To nie tylko sprawdzenie posiadanej wiedzy i umiejętność, ale także element rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych. Wyniki egzaminu, to główna składowa punktów decydujących o przyjęciu do wymarzonej szkoły średniej.
W kwietniu odbył się warsztat, który miał na celu pomóc uczniom poradzić sobie z egzaminacyjnym stresem. Jeśli chcemy opanować sztukę radzenia sobie ze stresem, to najpierw musimy go dobrze poznać i zrozumieć. Uczniowie dowiedzieli się, jaką funkcję pełni stres i jakie reakcje fizyczne i psychiczne może wywoływać. Podczas zajęć uczyli się również, jak sobie radzić ze stresem i jak uczynić go swoim sprzymierzeńcem. Uczniowie mieli również okazję przekonać się, jak bardzo nasza samoocena i nastawienie wpływają na poziom odczuwanego stresu. Następnie wykonali ćwiczenie, które polegało na odniesieniu poznanej teorii do własnej osoby, ponieważ każdy z nas przeżywa stres na swój indywidualny sposób. Spotkanie zakończyło się ćwiczeniem, które polegało na informowaniu swoich kolegów i koleżanek o ich mocnych stronach. Otrzymane od rówieśników kartki z miłymi słowami będą z pewnością wspaniałą pamiątką wspólnie spędzonych lat w szkole.

Agnieszka Sławenta – psycholog (04.04.2017)

ISG3 marzec

W marcu z zadaniem stworzenia trójwymiarowych konstrukcji z kawałków papieru bez korzystania z nożyczek, kleju czy taśmy klejącej zmierzyli się tym razem uczniowie klas 4 – 6. Było to nie lada wyzwanie wymagające współdziałania i pomysłowości. Młodsi uczniowie świetnie sobie z tym poradzili. Zajęcia były również okazją do refleksji na temat swoich umiejętności współpracowania w grupie. Okazało się, że nie dla wszystkich jest to proste zadanie, szczególnie jeśli nie jest się w grupie z ulubionymi kolegami czy koleżankami. W życiu nie zawsze mamy możliwość decydowania o tym, z kim współpracujemy i warto od najmłodszych lat ćwiczyć umiejętność współdziałania z innymi.

Agnieszka Sławenta – psycholog (16.03.2017)

ISG2 marzecW ostatnim miesiącu na zajęciach w klasach zerowych rozmawialiśmy o słowach, które wnoszą trochę magii do codziennego życia: „proszę”, „przepraszam” i „dziękuję”. Słowa te pomagają wyrazić to, co czujemy, pozwalają zwrócić się z szacunkiem do drugiej osoby i wywołują uśmiech na twarzy innych osób, ale tylko wtedy, kiedy stoją za nimi szczere intencje. Korzystając z edukacyjnych wierszyków i piosenek, rozmawialiśmy o tym, w jakich sytuacjach używamy tych słów i co one wyrażają. Dzieci chętnie uczestniczyły w dyskusji. Na zakończenie każde dziecko wykonało rysunek przedstawiający sytuację, w której używa się magicznych słów. Ze wszystkich prac powstały kolorowe plakaty, które zwisły w klasach i na co dzień przypominają dzieciom o tym, że słowa mają niezwykłą moc.

Agnieszka Sławenta – psycholog (15.03.2017)

Praca nauczyciela wiąże się nie tylko z pracą z uczniami, ale także ze współpracą z rodzicami i opiekunami. Efektywne współdziałanie, dobra komunikacja i przyjazna atmosfera w relacjach pomiędzy nauczycielami i rodzicami stwarzają dziecku najlepsze warunki do rozwoju i edukacji. W związku z tym w szkołach Gdańskiej Fundacji Oświatowej staramy się dbać o to, aby komunikacja i współpraca z rodzicami przebiegała na najwyższym poziomie.
W marcu podczas szkolenia dla nauczycieli International Preschool of Gdansk i International School of Gdansk wspólnie zastanawialiśmy się nad tym, co każdy z nas może zrobić, aby w jak najbardziej efektywny sposób współpracować z rodzicami uczniów. Spotkanie zaowocowało wieloma refleksjami i pomysłami.

Agnieszka Sławenta – psycholog, Artur Lewandowski – psycholog (09.03.2017)

Mając na uwadze wartości kształcące gier, nie sposób nie zaproponować ich uczniom podczas zajęć terapii pedagogicznej. Samodzielne konstruowanie gier planszowych stanowi niekonwencjonalny sposób kształtowania i doskonalenia umiejętności czytania i pisania, usprawniania funkcji percepcyjno-motorycznych odpowiadających za czytanie i pisanie, funkcji poznawczych, kształtowania umiejętności matematycznych oraz społecznych. Przekonali się o tym uczniowie SSA oraz ISG, którzy na zajęciach terapii pedagogicznej mieli okazję podjąć wyzwanie, jakim było samodzielnie konstruowanie gier ortograficznych.
Uczniowie tworzyli gry z wykorzystaniem zabawnych tekstów zawierających trudności ortograficzne. Samodzielnie konstruowali do nich pytania, które wykorzystane zostały w grach jako „pułapki”. Na planszach nie zabrakło również samodzielnie przygotowanych zagadek ortograficznych.
Uczniowie zadbali także o szatę graficzną swoich gier. Plansze zostały opracowane na dużych arkuszach papieru, co sprzyjało kształtowaniu sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Okazją ku temu było również zbudowanie z plasteliny własnych pionków do poruszania się po planszy. Kolejny etap tworzenia gier stanowiło redagowanie instrukcji, według wspólnie ustalonych zasad gry. Finalnym etapem było przetestowanie własnego wytworu. Wspólna gra okazała się źródłem dużej dawki pozytywnych emocji.
Rozwiązywanie zagadek ortograficznych wymagało od uczniów aktywnej postawy oraz czujności. Również samodzielne konstruowanie zagadek wpływało na wzrost poziomu czujności ortograficznej oraz samokontroli, gdyż pisownia każdego wyrazu włączonego do gry musiała być wcześniej sprawdzona. Redagowanie własnych pytań do tekstu okazało się interesującą formą ćwiczeń w czytaniu ze zrozumieniem. Konstruowanie gier stanowiło okazję do rozwijania twórczych zdolności uczniów, którzy tworzyli własny wariant gry, samodzielnie weryfikowali i modyfikowali własne pomysły, planowali, organizowali i oceniali własną pracę. Konstruowanie gier sprzyjało kształtowaniu umiejętności, takich jak tworzenie własnych strategii, logiczne myślenie czy sprawność rachunkowa. Wspólna praca podczas tworzenia gier stwarzała okazje do dyskusji, podejmowania negocjacji. Była okazją do kształtowania umiejętności pracy w grupie. Gra stwarzała również sytuację przyjmowania odpowiedniej postawy wobec porażki i zwycięstwa, pracy według ustalonych reguł i zasad, wytrwałość w dążeniu do samodzielnego rozwiązania problemu. Zarówno konstruowanie gier, jak i wspólne ich rozgrywanie okazały się atrakcyjną formą nauki przez zabawę.

Justyna Bilska – pedagog (14.02.2017)